به گزارش ، سید علی کاشفی خوانساری با بیان اینکه مهم ترین مساله در مواجهه با جشنوارهای مانند کتاب برتر کودک">کودک و نوجوان هویت داشتن آن است، عنوان کرد: ما در طول سال جشنوارههای مختلفی در زمینه کتاب های کودک و نوجوان داریم که معمولا هم ترکیب ثابتی از داوران در آن رای میدهند در حالی که در همه جای دنیا رسم بر این قرار است که افرادی جز نویسنده هم در پروسه انتخاب کتاب برتر یک جشنواره حاضر میشوند و این اتفاقی است که به صورت هوشمندانه در جشنواره کتاب برتر در حال رخ دادن است. وی در ادامه گفت: باید بدانیم در هر جشنواره از جمله رویدادی مانند انتخاب کتاب برتر کودک و نوجوان به طور مشخص چه هدفی داریم و تصمیم داریم چه چیزی را احصا کنیم. به باور من مساله مهم و محوری در جشنواره کتاب برتر این مساله است که ما برای انتخاب آثار برگزیده به سراغ ناشران رفتهایم. به نظر من این مساله یک موضوع محوری است و نباید از آن واهمه داشت. من فکر میکنم که این شیوه بدیع انتخاب در جشنواره است که به آن هویت بخشیده است. وی با استقبال از رویکرد تخصصی حاکم بر جشنواره برای انتخاب برترین آثار گفت: باید هرچیزی که جشنواره را از رویکرد تخصصی خود در انتخاب آثار دور میکند را از آن دور کرد. به باور من میشود در سالهای آینده حتی کمیت گروههای داوری را برای جشنواره افزایش داد و شاخههای تخصصی بیشتری را هم به جریان داوری برای این ر

برگزیدگان جشنواره بینالمللی قصهگویی تبریز معرفی شدند تبریز - ایرنا - بیستمین جشنواره بینالمللی قصهگویی حوزه یک کشوری که توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آذربایجان شرقی در تبریز برگزار شد، پس از 2 روز فعالیت در آئینی با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان داد. به گزارش ایرنا، در بخش رضوی این جشنواره، خانم سولماز صادق زاده نصر آبادی با قصه 'زیارت نامه دهم' از آذربایجان شرقی، در بخش آزاد خانم پریسا صدایی آذر با قصه 'دوز و پادشاه' از اردبیل و در بخش کانونی فاطمه برمال با قصه 'حسن کچل' از اردبیل، لیلا ابراهیمی با قصه 'فرشته' از قزوین و منیژه واحد با قصه 'نقل رستم' از گیلان به عنوان برگزیدگان معرفی شدند. در بیستمین بین المللی قصه گویی حوزه یک کشوری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در تبریز همچنین 'پری مهربان ' از فاطمه محمودی از آذربایجانشرقی، قصه 'ساقه نی' از شادی پاکزاد از آذربایجان غربی و قصه 'هزار آواز ' از یاسمن رحیمی نیکو از زنجان شایسته تقدیر شناخته شدند. همچنین در اختتامیه بیستمین بین المللی قصه گویی حوزه یک کشوری از داوران این جشنواره متشکل از محمد سیمزاری، حسن دولت آبادی و سید علی کاشفی خوانساری و نیز از مدیران کل استان های حضور یافته در جشنواره تقدیر به عمل آمد. از رابط

بعد از سینما، هیچ هنری به اندازه تصویرگری افتخارآفرین نبوده است به گزارش خبرنگار حوزه رادیو تلویزیون گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ سید علی کاشفی خوانساری کارشناس مجری «چشم شب روشن»، همزمان با هفته تصویرگری میزبان کیانوش غریب پور گرافیست بود. غریب پور در ابتدای سخنانش با بیان اینکه خاستگاه خانوادگی و اجتماعی هر فرد روی سرنوشت او تاثیر میگذارد، بیان کرد: من در خانوادهای کاملا فرهنگی با شرایط سالم و طبیعی روزگاری که فرهنگ و کتابخوانی جزو خانواده ما بود، بزرگ شدم. پدرم دبیر بود؛ عمویم خوب ویولن میزد، کارهای صنایع دستی میکرد و یکی از مدیران فرهنگ و هنر بود. تا چشم باز کردم هم برادر هنرمندم را دیدم. این مدیر هنری افزود: من از 16، 17 سالگی کاریکاتور کار می کردم و رادیو سنندج از من دعوت به کار کرد. اینها همه تمرین هایی بود که من بتوانم مسیرم را پیدا کنم. گرچه اساساً قرار نبود من هنر بخوانم و برادرهایم هم به من توصیه می کردند کار هنری انجام بده؛ ولی هنر نخوان. حالا هم من به دخترم این توصیه را می کنم اما او هم هنر میخواند! وی ادامه داد: سایه مبارک و گسترده بهروز و بهزاد بالای سر من بود و آنها را معلم خودم می دانم. خانواده من اینگونه نبود که ما از امکانات و فضای هم استفاده کنیم اما من تصویرگری را با

نثر تعلیمی پیراسته را از قیصر بیاموزیم امینی در در برنامه «چشم شب روشن» گفت: من شاعر جوانی را میشناسم که 4، 5 سال است شعر میگوید و اشعارش اشکال وزنی دارد اما در سه مرحله هنرجو میپذیرد، مدام از خود عکس میگذارد، مدیر برنامه دارد و هزار کار دیگر انجام میدهد. متاسفانه رسانههای ما هم این افراد را چون هیاهو دارند، جدی میگیرند. به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، سیدعلی کاشفی خوانساری کارشناس-مجری «چشم شب روشن»، در شب دهمین سالگرد درگذشت قیصر امینپور میزبان اسماعیل امینی، شاعر و طنزپرداز بود. امینی در ابتدای سخنانش گفت: هنوز مدرسه نمیرفتم که قرآن خواندن را از پدرم آموختم. در مدرسه زبان فارسی را بیشتر یاد گرفتم. از همان دوران خانه ما پر از کتاب و مجلات بود و 50 سال است که علاقه اصلیام در زندگی، کتاب است و برای کتاب پول خرج میکنم.دبیر سابق جشنواره بینالمللی شعر فجر ادامه داد: نوشتن حاصل خواندن است. آدم میخواند و میخواند و خواندههایش در قالب نوشتههایی سرریز میکند. البته امروز آدمهایی داریم که هیچ نمیخوانند و فقط مینویسند! اما در گذشته اینگونه نبود.این شاعر و مدرس دانشگاه درباره آشناییاش با زندهیاد قیصر امینپور عنوان کرد: همه بچههایی که در سالهای اول انقلاب شعر کار میکردند، بزر

به گزارش ، محقق درباره ادبیات در خاندان خود گفت: پدربزرگم به سه زبان فارسی، ترکی و عربی شعر میگفت و آثاری از او باقی مانده است. پدرم نیز طبع مختصری داشت و گاهی شعر میگفت. گرچه روحانی بودن او را با عرصه ادبیات امروز مرتبط نمیکرد اما به شدت اهل خواندن ادبیات بود و به بسیاری از منابع ادبیات کلاسیک مسلط بوده و آثاری بسیاری از نویسندگان و شاعران معاصر را میخواند. اما اعتقادی به انتشار کتابی از خود نداشت. وی درباره ورود خودش به ادبیات افزود: من از سالهای نوجوانی وارد کار مطبوعات به صورت خواننده و تولیدکننده برخی مطالب شدم و خبرنگار افتخاری برخی مجلات دانشآموزی قم و تهران بودم. فعالیت های مطبوعاتی زیاد داشتم و اولین کاری که از من چاپ شد در مجله «دختران و پسران» مربوط به سالهای ۴۶، ۴۷ بود. این نویسنده درباره تخلص "م آتش" توضیح داد: کتاب «قصه مرد بزرگ پاپتی» را در سالهایی نوشتم که مبارزات گروه های مسلط با رژیم شاه در جریان بود و این کتاب محتوایی بزرگسال اما در ساختار کتاب نوجوان داشت. اما من به چنین کاری اعتقاد نداشتم و فکر میکردم با چهار تا کلت بیشتر افراد از فعالیتهای اجتماعی و سیاسی میترسند و اتفاق مثبتی نمیافتد. من به مدل کاری که گاندی در هند و دکتر شریعتی در ایران کرد اعتقاد داشتم و این کتاب نیز در همین فضا بود. محقق ادامه داد: در سالهای قبل از انقلاب تعداد نویسندگان مذهبی به

به گزارش ، مومنی شریف در ابتدای برنامه از خاطرات روزهای اول حضور خود در حوزه هنری گفت: من سال ۶۷ به عنوان هنرجو در حوزه داستان، وارد حوزه هنری شدم. زمانی که معلم بودم به همراه آقای حمید شاه آبادی به این نتیجه رسیدیم که سلسله نشست هایی برای معلمان تهران درباره ادبیات کودکان و نوجوان بگذاریم. وی افزود: اولین جایی که به ذهنمان رسید از آن کمک بگیریم، حوزه هنری بود. رفتیم و به زحمت راهمان دادند. در نهایت موفق شدیم ۱۰ دقیقه با آقای محسن سلیمانی صحبت کنیم. آن زمان دسترسی به نویسندگان و کارشناسان خیلی سخت بود. پذیرش در کلاس داستاننویسی برایم مثل رتبه دو رقمی کنکور بود! این نویسنده ادامه داد: من چیزی نوشته بودم و کسی را پیدا نمی کردم آن را بخواند. خدا استاد سرشار را حفظ کند که من نوشته ام را برایشان ارسال کردم. او نامه مشفقانه ای برایم نوشت و مرا تشویق کرد. وقتی فهمیدم حوزه هنری در زمینه داستان نویسی هنرجو می پردازد، با اشتیاق آمدم و وقتی پذیرفته شدم، خیلی خوشحال شدم. شاید کسانی که حالا با رتبه دو رقمی در کنکور قبول می شوند اینقدر خوشحال شوند! این مدرس دانشگاه افزود: کمی بعد توسط استاد رهگذر به رادیو معرفی شدم و آنجا نویسنده برنامه صبحگاهی «بچه های انقلاب» بودم و دوباره به حوزه برگشتم. سال ۶۹ قرار بود واحد ادبیات حوزه هنری، مجلهای به نام «سوره نوجوانان» منتشر کند، من تا سال ۷۲ مدیر داخل

به گزارش ، غلامیدر ابتدای این برنامه در پاسخ به کاشفی درباره پیوند دروس طلبگی حوزه علمیه اصفهان با نسخ خطی و کتب چاپ سنگی اظهار کرد: انس با کتاب میتواند زندگی را شیرین و شیرین تر کند. این توفیق از دوران طفولیت تا مدرسه و دبیرستان و حوزه علمیه اصفهان با من همراه بود. از مقطعی هم نگاه من به کتاب دورتر و تاریخی تر شد. دلایل علاقمندی مدیرعامل خانه کتاب به نسخ خطی وی افزود: یکی از دلایل این موضوع راسته بازاری بود که من هر روز باید طی میکردم تا به حوزه علمیه اصفهان برسم و با دستفروشی که کتابهای چاپ سنگی را میفروخت هر روز برخورد میکردم و اولین کتابی که از او خریدم مربوط به صرف و نحو عربی بود. این کتاب در من انگیزه زیادی ایجاد کرد تا بررسیها و مطالعات خود در حوزه میراث را بیشتر کنم. این کتاب باعث شد اولین مقالهام را در ۱۷ سالگی درباره نویسنده این اثر بنویسم که در کیهان فرهنگی چاپ شد و انگیزه خوبی برای من شد. این پژوهشگر و کتابشناس مرکز احیا نسخ خطی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامیادامه داد: در حوزه علمیه هم کتابهای مرتبطی داشتم و به مرور من اعتیاد خوبی به این حوزه پیدا کردم و زمانی که پس از سالها به قم آمدم، همین مسیر را ادامه دادم و سعی کردم ثابتقدمتر، حرفهایتر و دقیقتر باشم. بیش از ۳۰۰ هزار نسخه خطی را فهرستنویسی کردهایم غلامیجلیسه تاکید کرد: حجم قابل توجهی از فرهنگ ما به